جمشید آذرمی آذر
سایت جامع العلوم شامل : مقاله های نویسنده ، اطلاعات عمومی علمی ، مذهبی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زناشویی ، تاریخ ، ادبیات و متفرقات...

عمرو لیث و آرزویی که آخرت او را آباد کرد

عمرو لیث آرزویی که آخرت او را آباد کرد :گاهی اوقات انسان با خودش فکر یا آرزوئی دارد یا میکند که مربوط به گذشته ها یا آینده میباشد، مثلاً اینکه اگر من در فلان زمان بودم چنین کارهای را انجام میدادم یا به فلانی چنین کمکی را میرساندم،یا بجای فلان کسی بودم چنان و چنین میکردم .آیا شما هم از چنین آرزوهائی و فکرهائی میکنید مثلاً اگر در جنک جهانی اول و دوم بودید و به عنوان یک تصمیم گیرنده بودید نظر شما می توانست مسیر جنک را تغییر دهد چه تصمیمی می گرفتید، آیا تصمیم شما موجب صلح و ثبات جهانی بود؟یا پیروزی خودتان ؟آیا به نظر شما فکر کردن به گذشته ها چیزی را تغییر می دهد یا خیر؟اصلاً به حال ما نفع دارد یا خیر؟
در دین مقدس اسلام هیچ چیزی بی ارزش و بی فائده نیست دراسلام فکر و آرزوی گناه، معصیت دارد ، فکر و آرزوی ثواب، احسان در کارهای نیک جزء حسنات می باشند.عالَمی که خداوند متعال خالقش است و برای امتحان نمودن بشریت میباشد اعمال خوب و بد آن هم از پیچیده ترین معادلهای خداوند است که ذره ای از اعمال انسانی هم بیهوده نیست که خداوند متعال در سوره زلزله آیات ۷٫۸ میفرماید:
فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقََالَ ذَرَّهٍ خَیْراً یَرَهُ‏ :پس هر که هموزن ذرّه‏ای نیکی کند [ نتیجه ] آن را خواهد دید. و : وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقََالَ ذَرَّهٍ شَرًّا یَرَهُ :‏و هر که هموزن ذرّه‏ای بدی کند [ نتیجه ] آن را خواهد دید .

من میگویم فکرگناه راهم نکنید!

حضرت عیسی علیه‌السلام می‌فرمود: برادرم موسی علیه‌السلام می‌فرمود: گناه نکنید، ولی من می‌گویم حتی فکر گناه را هم نکنید، موسی علیه‌السلام می‌فرمود: قسم دروغ نخورید، ولی من می‌گویم سوگند راست هم نخورید.(۱).معلوم میشود فکر و آرزوی انسان در حال و آینده او تأثیر و اثر مستقیم دارد،و حتی در روز حساب قیامت نیز معلوم خواهد شد. و آن آرزوئی که آخرت عمرو لیث را آباد کرد می تواند هر انسان دیگری را متحول نماید ، اهداف و هدفش را در راه عالی بشریت تقویت نماید.

عمرو لیث و آرزویی که آخرت او را آباد کرد

عمرو لیث صفاری دومین فرمانروای سلسله صفاری بود که در شرق و جنوب ایران حکومت می‌کرد (۸۷۹-۹۰۱ میلادی). درکتاب حدیقه الشیعه مرحوم مقدس اردبیلی (ره)آمده است که عمرو بن لیث روزی عرض لشگر خود را میدید،مقرر داشت که هر امیری که تعداد سربازانش را به هزار رساند، و بر وی عرض کند،گرز زرین برو بدهند.چون امیران و فرمانده هان لشگر ازگزارش خود فارغ شدند،عمروبن لیث صدو بیست گرز طلا به سرداران داده بود.
وقتی که صدو بیست گرز زرین که به نشانه صدو بیست هزار مرد نظامی بود به اطلاع وی گزارش دادند خود را از اسب به زیر انداخت و سر به سجده نهاد، و روی به خاک می مالید و زار می گریست! و زمانی را در حال گریه و زاری بماند و از گریهء زیاد بیهوش شد،بعداز آنکه به هوش آمد هیچ کس را قدرت آن نبود که وجه گریه و زاری را از او بپرسد مگر ندیمی که بسیار گستاخ بود،پیش آمد و گفت:ای پادشاها کسی را که این چنین لشگری و حشمی باشد و با آن لشگر کارها ساخته و به مهمات پرداخته باشد باید که بخندد و اطرافیانش را هم بخنداند،نه آنکه بگرید و بگریاند!دیدن این لشگر عظیم با چنین تعداد نه وقت زاری و بیداد بود،لطفاً به چاکرانت هم بفرمائید وجه این گریه و سبب این اندوه زاری چه تواند بود؟

عمرو لیث گفت: وقتی شندیدم که عدد لشگر من به صدو بیست هزار نفر رسیده است ناگهان واقعهء کربلا و تنهائی امام حسین ابن علی (ع)به خاطرم افتاد حسرت بردم و آرزو کردم که ای کاش در آن روز با این همه لشگر در آن صحرا حاضر بودم و در خدمت آن امام مظلوم میبودم و دمار از کفار در میآوردم، یا من نیز جان شیرین در ره اهداف آن امام فدامیکردم.
گویند چون عمرو بن لیث را وفات رسید یارانش او را در خواب دیدند که تاج برسر، کمر مرصع برکمر و حوریان پیشاپیش و غلمان و ولدان از چب و راست ایستاده در خدمتند کسی پرسید که ای امیر حالت بعداز وفات چگونه گذشت گفت: خدایتعالی دشمنان مرا از من خوشنود گردانید و گناهان مرا بیامرزید بسبب آن آرزوئی که درآن روز کرده بودم و تضرعی که در وقت عرض لشگر کردم و نیت معاونتی که نسبت به شاه کربلا در خاطر گزرانیده و رقتی که در آنحال از من صادرشده بود.
و من میگویم اگر عمل انسان در راه خداوند متعال باشد،و نه در راه هوای نفس شیطانی که این مخالفت بر اهداف ائمه معصومین علیهم السلام هم می باشد،و اگر هم که در اعمال خود کمی کاستی و سستی هم داشته باشد هرگاه به مجرد نیتی که بجهه خیر در راه و یا به خاطر چهارده معصوم علیهم السلام و به خصوص در راه و هدف امام حسین علیه السلام در دل شخصی گذرد یا این که انجامش دهد نجات حاصل گردد انشاالله. همانا : آرزوئی که آخرت عمرو لیث را آباد کرد .

حرف آخر

چون راه و اهداف ائمه تماماً به خاطر و برای خداوند متعال هست دوست داشتن و احسان به ائمه هم باید به خاطر خداوند سبحان باشد.که اگر غیر این باشد معصیت است که امام حسین علیه السلام فرموده است: مَن أحَبَّنا لا یُحِبُّنا إلاّ للّه ِِ جِئنا نَحنُ وهُوَ کَهاتَینِ ـ وقَدَّرَ بَینَ سَبّابَتَیهِ ـ ، ومَن أحَبَّنا لا یُحِبُّنا إلاّ لِلدُّنیا فَإِنَّهُ إذا قامَ قائِمُ العَدلِ وَسِعَ عَدلُهُ البَرَّ وَالفاجِرَ. «امام حسین علیه السلام: هر که ما را دوست بدارد و این محبّت او جز به خاطر خدا نباشد (در روز قیامت) ما و او مانند این دو ـ حضرت دو انگشت اشاره اش را به موازات هم قرار داد ـ وارد می شویم و هر که ما را دوست بدارد و این محبّت او جز برای دنیا نباشد (باید بداند که) هرگاه برپا کننده عدالت قیام کند، عدالت و دادگری او شامل نیکوکار و بدکار خواهد شد(۲)
منابع
۱-در محضر بهجت، ج۲، ص۲۵۷

۲-محاسن البرقی،ج۱، ص۱۳۹- بحارالانوار،ج۲۷،ص ۹۰

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود از تجربه شما استفاده می کند. ما فرض می کنیم که شما با این کار موافق هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. پذیرفتنادامه