جمشید آذرمی آذر
سایت جامع العلوم شامل : مقاله های نویسنده ، اطلاعات عمومی علمی ، مذهبی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زناشویی ، تاریخ ، ادبیات و متفرقات...

اعتماد و توکل امام حسین علیه السلام به خداوند متعال؛

اعتماد و توکل امام حسین علیه السلام به خداوند متعال آن چنان در خون و روح آن بزرگوار ریشه کرده بود خطرات و مشکلاتی که خود و خانواده اش را تهدید می نمودند، نتوانستند به هدف و راهی که در پیش گرفته بود هیچ گونه شک و تردیدی داشته باشند، اعتماد او به خداوند بزرگ تا جایی رسیده بود که فرزندان ، برادران و یار و انصارش را یک به یک سر می بُریدند و امام همچنان شکر گزار حضرت پروردگار بود.
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: کسی که به خدا اعتماد کند ( از سایر مردم و آنچه از مال دنیا دارد ) بی نیاز گردد؛ امام حسین علیه السلام نیز در این صفر پشت به همه مال و دارایی های دنیا کرده بود، و تنها فکر و اهدافش نجات دین اسلام ، امر به معروف و نهی از منکر بود که در آن زمان از تاریخ به فراموشی سپرده شده بود، زمانی که دین مبین اسلام روز به روز جایگاه و ارزش واقعی خود را از دست می داد! و با خطرات فراوانی رو برو بود، و امام تنها راه حفظ آن را در قیام علیه طاغوت زمان می دید، و برای همین هم تصمیم به مبارزه با یزید پسر معاویه در پیش گرفت.
قیام و حرکت امام حسین بن علی علیه السلام در تاریخ بشریت چنان مقام و فضیلت درخشانی دارد که اگر تمام نویسندگان عالم جمع شوند برای نوشتن فضائل و واقعیت های روز عاشورا ، نمی توانند حتی قسمتی از ارزشهای واقعه ای روز عاشورا را برای مردم دنیا بیان نمایند، در عاشورا مردانی از بشریت برای پروردگار خود اظهار بندگی و دلبستگی کردند که روزگار تا به حال بر خود ندیده است، که اگر گاهی در تاریخ جزئی کوچک از مردان و زنان دیگر خود را نشان می دهند دانش آموخته همان مکتب حسینی هستند.
در ماجرایی عاشورا یک مسئله ای مهم وجود دارد که مثل خورشید روشن و آشکار است، آن هم این است که امام حسین علیه السلام راه و هدفش را جزئی از ایمان به خدا و حقیقت مطلق می داند، تا جایی که شیرخواره شش ماهه اش را تیر باران می کنند! و سخت ترین شکنجه ها و مصیبت ها را به یاران و خانواده اش وارد می کنند، اما امام حسین علیه السلام دشمنان دین و گروه ستمکاران و دین گریز را به راه حق و عدالت شناسی دعوت می کند.
اعتمادی که امام به وعده های خداوند متعال داشتند و اعتمادی که به راه و هدفش داشتند، و به برتر بودن دین جدش نسبت به سایر ادیان داشتند ، و اعتمادی که به ادامه دار بودن نهضت عاشورایی خود بعد از شهادتش داشتند، روز عاشورا بهاء سنگینی همچون : شهادت برادران، فرزندان، یاران و اسارت خواهران ، فرزندان ، همسران و دیگر زنان قبیله اش و تمامی دارایهای خود را که مطعلق به دنیا بودند را از دست دادند، تا به خدای خود لبیک گوید، از اعتماد و توکل به خدا به مراتب بالاتری از انسانیت دست یابد. از آنجاست که سلاله پاکش حضرت امام جواد علیه السلام در حدیثی می فرمایند : الثِّقَهُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِکُلِّ غالٍ و سُلَّمٌ إلى کُلِّ عالٍ؛ اعتماد به خدا بهاى ھرچیز گران بها است ، و نردبانى به سوى هر بلندایى.(۱)
اعتماد و توکل به خداوند متعال تنهاترین و عظیم ترین سرمایه و صلاح امام حسین علیه السلام در برابر زورگویان و ستمگران تاریخ بود، با آنکه لشکری کوچک اما مردان بزرگ داشت، در مقابل لشکر بزرگ و تا دندان مصلح امپراتوری زمان ، یزید بن معاویه قرار گرفت، و از قدرت پوچالی بنی امیه نترسید و به جای امید به مردم بر خدای خود اعتماد نمود. که فرزند صالح اش حضرت امام باقر علیه السلام فرمود : خَیرُ المَالِ اَلثِّقَهُ بِاللهِ، وَالیَأسُ مِمَّا فی أَیدِی النَّاسِ ؛ بهترین سرمایه، اعتماد به خداست و نا امیدی به آنچه در دست مردم است.(۲)
اینک به خطبه ای که امام حسین بن علی علیه السلام هنگام خروج از مکه بیان فرموده است توجه کنید ، در این خطبه اعتماد امام به خداوند متعال به روشنی آشکار است.
متن عربی خطبه: الحمد لله، و ما شاء الله، و لا قوه الا بالله، و صلی الله علی رسوله، خط الموت علی ولد آدم مخط القلاه علی جید الفتاه، و ما أولهنی الی أسلافی اشتیاق یعقوب الی یوسف، و خیر لی مصرع أنا الاقیه، کأنی بأوصالی تتقطعها عسلان الفلوات، بین النواویس و کربلا، فیملان منی أکراشا جوفا، و أجربه سغبا لا محیص عن یوم خط بالقلم. رضی الله رضانا أهل البیت، نصبر علی بلائه، و یوفینا أجر الصابرین، لن یشذ عن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لحمته، بل هی مجموعه له فی حظیره القدس یقر بهم عینه، و ینجز بهم وعده. من کان باذلا فینا مهجته و موطنا علی لقاء الله نفسه فلیرحل معنا فانی راحل مصبحا، ان شاء الله»(۳)
ترجمه :حمد و سپاس از آن خدا است و آنچه خدا خواهد، همان است، حول و نیرویی جز در اتکاء به ذات پاک خدا نیست، و درود و سلام خدا بر رسولش محمّد صلی َّ علیه و آله و سلم، خطر مرگ چون اثر گلوبند بر گردن دختران جوان، گریبانگیر فرزندان آدم است، و علاقه و اشتیاق من به ملاقات گذشتگانم همچون اشتیاق یعقوب به یوسف، بسیار است و در محل معینّی که برایم انتخاب گشته (یعنی کربلا) به آن خواهم رسید، گویا می نگرم گرگهای بیابان در زمینی بین نواویس » « و کربلا اعضای بدنم را پاره پاره کرده، تا شکمهای گرسنه خود را از من سیر کنند، و انبانهای خالی خود را پر نمایند. آری از روزی که مقدّر شده نمی توان فرار کرد، رضایت خدای متعال، رضای ما اهل بیت است، بر بلای او صبر می کنیم و او پاداش صابران را به ما می دهد، پاره تن رسول خدا صلی َّ علیه و آله و سلم از او دور نمی شود و در بهشت به او می پیوندد و باعث روشنی چشم او و انجام شدن و عده اش می شود، هر کس آماده فداکاری و جانبازی در راه ما است و خویشتن را آماده مرگ نموده با ما کوچ کند، که من به خواست خدا فردا حرکت خواهم کرد.

اعتماد و توکل به خدا موجب رشد کمال و تکامل انسان است؛

امام حسین علیه السلام از زمان هجرت از مدینه به مکه و از مکه به کربلا ، و تا زمان شهادتش مکراً وقایع عاشورا را عیناً مثل آئینه می بیند و مشاهده می کند و به یاران خود نیز گاه گاهی پیش آمدهای در پیش را توضیح می دهد و آنهایی که به امام خود اعتماد کامل دارند همراه مولای خود سر را به وصال عاشق می سپارند و جان و تن را مهیای هدف تیرهای دشمن ستمکار نموده و همچنان و به سرعت برای لقاالله پیش می روند، و همگام با امام و راهبرشان به خدای متعال اعتماد و توکل می نمایند، اینان آیه ای را که خداوند برای محمد رسول الله صلی الله علیه و آله نازل شده بود را خوانند: وَ مَنْ یتَوَکلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ؛ هر کسی بر خدا توکل کند خداوند کفایتش می کند.(۴)
امام حسین علیه السلام با همان اعتمادی که به خدای خود دارد یاران و انصار خود را به آنچه در بهشت می بیند و از طرف خداوند متعال نیز مژده داده شده است دعوت می کند، و خودش نیز مشتاقانه به دیدار معشوق می شتابد، و به عهد و پیمان خود با خدای بزرگ پای بند است.
چنین عهد و پیمانی را هیچ پیامبری نمی تواند انجامش دهد و در توان هیچ مخلوقی نبوده و نخواهد بود، پس درود و سلام خداوند بر اجداد پاگش که اسلام بهترین و جاودانه ترین هدیه ای آسمانی بود که خداوند عزوجل توسط جد بزرگوارش حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه وآله بر بندگانش هدیه فرمودند، تا هر شخص با فهم و دارای ادراگ کامله که بخواهد در لباس طهارت یافتگان زینت شود، باید به دین اسلام آراسته و زیور یابد. که این راه کمال و تکامل انسان است.
شیعیان و پیروان امام حسین علیه السلام باید به خودشان افتخار کنند که به امامی دل بسته اند که همانندش را تاریخ بشریت بخود ندیده است. او امتحانی را پس داده است که در عهد هیچ پیامبری نبوده ، و اگر هم بوده می شد حتماً هم هیچ یک از پیامبران خدا توان آن را نداشتند که از عهده چنین امتحانی بزرگ بر آیند.

  • منابع و مآخذ این مقاله »———————————————————————————————-

    ۱– بحار الأنوار ، ج ۷۵ ، ص ۳۶۴
    ۲– وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۵۳۱
    ۳– غم نامه کربلا ، محمد محمدی اشتهاردی {ترجمه لهوف سید ابن طاووس}
    ۴- سوره طلاق آیه ۳

همچنین بخوانید »—————————————————————————————————————————-

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود از تجربه شما استفاده می کند. ما فرض می کنیم که شما با این کار موافق هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. پذیرفتنادامه