جمشید آذرمی آذر
سایت جامع العلوم شامل : مقاله های نویسنده ، اطلاعات عمومی علمی ، مذهبی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زناشویی ، تاریخ ، ادبیات و متفرقات...

حدیث و سخنان حکمت آمیزی از امام حسین علیه السلام؛

حدیث اول : امام حسین علیه السّلام در باره هدف قیام خود فرمودند: أُریدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْهى عَنِ الْمُنْکَرِ وَأَسیرَ بِسیرَهِ جَدّى صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله وَأَبى عَلىِ‏بن‏أَبى طالِبٍ علیه‏ السلام ؛ مى‏خواهم امر به معروف و نهى از منکر کرده و به سیره و روش جدّم (رسول اللّه) صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله و پـدرم على‏بن‏ابى‏طالب علیه‏ السلام عمل کنم.( مناقب ان شهر آشوب ج ، ۴ )

حدیث دوم : امام حسین علیه السّلام در قنوت نماز وتر خود چنین می فرمودند: أَللّهُمَّ إِنَّکَ تَرى وَلاتُرى وَأَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلى وَإِنَّ إلَیْکَ الرُّجْعى وَإنَّ لَکَ الاْخِرَهُ وَالْأُولى، أَلّلهُمَّ إنّا نَعُوذُ بِکَ مِنْ أنْ نَذِلَّ وَنَخْزى ؛ خدایا! تو مى‏بینى و دیده نمى‏شوى و در بلندترین جایگاه دیده‏بانى هستى، بازگشت همه به سوى تو و آغاز و انجام براى توست، به تو پناه مى‏بریم از این که ذلیل و خوار شویم.( کنز العمال ج ، ۸ )

حدیث سوم : امام حسین علیه السّلام در هنگام طلب باران این دعا را می خواندند: أَللّهُمَّ اسْقِنا سَقْیا واسِعَهً وادِعَهً، عامَّهً، نافِعَهً، غَیْرَ ضارَّهٍ، تَعُمُّ بِها حاضِرَنا وَبادینا، وَتَزیدُ بِها فی رِزْقِنا وَشُکْرِنا… ؛ خدایا! براى ما بارانى وسیع و عمومى و نافع و بى‏ضرر بباران که شامل همه مردم شهرنشین و بادیه‏نشین شود و بوسیله آن روزى و سپاسگزارى ما را زیاد کن.( عیون الاخبار ج ،۲ )

حدیث چهارم : امام حسین علیه‏ السلام حجرالاسود کعبه را مى‏گرفت و با خدا این گونه نیایش مى‏کرد: إِلهى أَنْعَمْتَنى فَلَمْ تَجِدْنى شاکِرا، وَأَبْلَیْتَنى فَلَمْ تَجِدْنى صابِرا، فَلا أَنْتَ سَلَبْتَ النِّعْمَهَ بِتَرْکِ الشُّکْرِ، وَلاأَدَمْتَ الشِّدَّهَ بِتَرْکِ الصَّبْرِ. إِلهى ما یَکُونُ مِنَ الْکَریمِ إِلَّا الْکَرمُ ؛ خدایا نعمتم دادى و سپاسگزارم نیافتى و مبتلایم کردى و شکیبایم نیافتى، اى خداى مهربان! نه با ناسپاسى من نعمتت را گرفتى و نه با بى‏صبرى من بلاى خود را پیوسته فرستادى، پروردگارا! از کریم جز بزرگوارى سر نزند.( موسوعه کلمات الامام الحسین علیه‏ السلام )

حدیث پنجم : امام حسین علیه السّلام در بعضی از دعاهایش چنین می فرمودند: اَللّهُمَّ ارْزُقْنىِ الرَّغْـبَهَ فِى‏الاْخِرَهِ، حَتّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذلِکَ فى قَلْبى بِالزَّهادَهِ مِنّى فى دُنْیاىَ، اَللّهُمَّ ارْزُقْنى بَصَرا فى أمْرِ الاْخِرَهِ حَتّى أَطْلُبَ الْحَسَناتِ شَوْقا، وَاَفِرَّ مِنَ السَّیِّئاتِ خَوْفا یارَبِّ ؛ خدایا! شوق به آخرت عطایم کن تا از بى‏رغبتیم به دنیا صدق آن را بشناسم. خدایا! چشم بصیرت در امر آخرت روزیم فرما تا با شوق دنبال خوبیها رفته و از گناهان گریزان شوم.( موسوعه کلمات الامام الحسین علیه‏ السلام )

حدیث ششم : امام حسین علیه السّلام به حرّ فرمودند: لَیْسَ شَأْنى شَأْنَ مَنْ یَخافُ الْمَوْتَ، ما اَهْوَنَ الْمَوْتُ عَلى سَبیلِ نَیْلِ الْعِزِّ وَ إِحْیاءِ الْحَقِّ… اَفَبِالْمَوْتِ تُخَوِّفُنى؟ هَیْهاتَ طاشَ سَهْمُکَ وَ خابَ ظَنُّکَ، لَسْتُ اَخافُ الْمَوْتَ، إِنَّ نَفْسى لَأَکْبَرُ مِنْ ذلِک وَ هِمَّتى لَأَعْلى مِنْ أَنْ أَحْمِلَ الضَّیْمَ خَوْفاً مِنَ الْمَوْتِ وَ هَلْ تَقْدِرُون عَلى اَکْثَرَ مِنْ قَتْلى؟؛ من آن نیستم که از مرگ بترسم، هر مرگى در راه رسیدن به عزّت و احیاى حق چه آسان است!… آیا مرا از مرگ مى‏ترسانى؟ هیهات که تیرت به خطا رفت و پندارت ناکام ماند، من از مرگ نمى‏هراسم، روحم برتر و همّتم والاتر از آن است که از بیم مرگ زیر بار ستم بروم، آیا شما به بیشتر از کشتن من توان دارید؟ ( احقاق الحق ج ، ۱۱ و موسوعه کلمات الامام الحسین علیه السلام )

حدیث هفتم : امام حسین علیه السّلام فرمودند: ما کُنّا نَعْرِفُ الْمُنافِقینَ عَلى عَهْدِ رَسُولِ‏ اللّهِ صلى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله إلّا بِبُغْضِهِمْ عَلِیّا وَوُلْدَهُ علیهم‏السلام ؛ ما در زمان پیامبر اکرم صلّى ‏الله ‏علیه‏ و‏ آله منافقین را جز به سبب دشمنى آنان با على و اولادش نمى ‏شناختیم.( عیون اخبار رضا ج ، ۲ )

حدیث هشتم : امام حسین علیه السّلام در توصیف امام مهدی علیه السلام می فرمودند: فى القائِمِ مِنّا سُنَنٌ مِنَ الاَْنْبِیاءِ … فَاَمّا مِنْ نُوحٍ فَطُولُ الْعُمْرِ وَ أَمّا مِنْ اِبْراهیمَ فَخِفاءُ الْوِلادَهِ وَ اعْتِزالُ النّاسِ وَ اَمّا مِنْ مُوسى فَالْخَوفُ وَ الْغیبَهُ وَ أَمّا مِن عیسى فَاخْتِلافُ النّاسِ فیهِ وَ أَمّا مِنْ اَیُّوبَ فَالْفَرَجُ بَعْدَ الْبَلْوى وَ أَمّا مِنْ مُحَمَّدٍ فَالْخُرُوجُ بِالسَّیْفِ ؛ در قائم ما سنّتها و ویژگیهایى از پیامبران وجود دارد: از نوح علیه ‏السلام عمر طولانى، از ابراهیم علیه ‏السلام مخفى بودن ولادت و دورى گزینى از مردم، از موسى علیه ‏السلام ترس و غیبت، از عیسى علیه ‏السلام اختلاف مردم درباره او، از ایوب علیه ‏السلام گشایش پس از گرفتاریها، و از محمّد علیه ‏السلام قیام با شمشیر.( کشف الغمه ج ، ۳ )

حدیث نهم : امام حسین علیه السّلام در سخن حکمت آمیز چنین فرمودند: وُجِدَ لَوْحٌ تَحْتَ حائِطِ مَدینَهٍ مِنْ الْمَدائِنِ مَکْتُوبٌ فِیهِ: عَجِبْتُ لِمَنْ اَیْقَنَ بِالْمَوْتِ کَیْفَ یَفْرَحُ؟ وَعَجِبْتُ لِمَنْ اَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَحْزَنُ؟ وَعَجِبْتُ لِمَنِ اخْتَبَرَ الدُّنْیا کَیْفَ یَطْمَئِنُّ اِلَیْها ؛ زیر دیوار شهرى از شهرها لوحى پیدا شد که در آن چنین نوشته شده بود: تعجّب مى کنم براى کسى که به مرگ یقین دارد چطور شادى مى کند، و در شگفتم از کسى که سرنوشت را قبول دارد چگونه اندوهگین مى شود، و عجب دارم از کسى که دنیا را آزمایش کرده، باز چگونه به آن اطمینان پیدا مى کند!( عیون اخبار رضا ج ، ۲ )

حدیث دهم : امام حسین علیه السلام به مردى که پیش ایشان غیبت مرد دیگرى را کرد، فرمودند: یا هَذا کُفَّ عَنِ الْغیبَهِ فَاِنَّها اِدامُ کِلابِ النّارِ؛ فلانى! از غیبت بپرهیز زیرا غیبت، خورشت سگ‌هاى دوزخ است.( تحف العقول، ص و بحارالانوار، ج ۷۸)

حدیث یازدهم : امام حسین علیه السّلام فرمودند: لِلسَّلامِ سَبْعُونَ حَسَنَهً تِسْعٌ وَسِتُّونَ لِلْمُبْتَدِى وَواحِدَهٌ لِلرّادِّ ؛ سلام، هفتاد حسنه دارد، شصت و نه حسنه براى سلام کننده و یکى براى پاسخ دهنده است.( تحف العقول، ص و بحارالانوار، ج ۷۸)

حدیث دوازدهم : امام حسین علیه السّلام فرمودند: مَنْ سَرَّهُ أَنْ یُنْسَأَ فِى أَجَلِهِ وَیُزادَ فى رِزْقِهِ فَلْیَصِلْ رَحِمَهُ ؛ کسى که خرسند مى شود اجلش به تأخیر افتد و رزقش زیاد شود (دوست دارد چنین شود) پس صله رحم انجام دهد.( عیون اخبار الرضا، ج ۲ و بحارالانوار، ج ۷۴ )

حدیث سیزدهم : امام حسین علیه السّلام فرمودند: اَعْجَزُ النّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ الدُّعاءِ، وَاَبْخَلُ النّاسِ مَنْ بَخِلَ بالسَّلامِ ؛ ناتوان ترین مردم کسى است که از دعا عاجز باشد وبخیل ترین مردم کسى است که درسلام بُخل ورزد.( بحارالانوار ج ، ۹۳ )

حدیث چهاردهم : امام حسین علیه السّلام در توصیف خدای متعال فرمودند: اِنَّ سُکّانَ السَّمواتِ یَفْنُونَ وَاَهْلَ الاَْرْضِ یَمُوتُونَ وَجَمِیعُ الْبَرِیَّهِ لا یَبْقُونَ وَکُلَّ شَىْ ءٍ هالِکٌ اِلاّ وَجْهَهُ ؛ آسمانیان فانى مى شوند و زمینیان مى میرند، و همه آنها ناپایدارند و همه چیز از بین رفتنى است جز خدا.( [فتوح ابن اعثم، ج ۵ و مقاتل الطالبیین )

حدیث پانزدهم : امام حسین علیه السّلام در سخن عبرت آموزی فرمودند: یَابْنَ آدَمَ تَفَکَّرْ وَقُلْ اَیْنَ مُلُوکُ الدُّنْیا وَاَرْبابُهَا الَّذینَ عَمَرُوا وَاحْتَفَرُوا أَنْهارَها وَغَرَسُوا أَشْجارَها وَمَدَنُوا مَدائِنَها، فارَقُوها وَهُمْ کارِهُونَ ؛ اى فرزندآدم! اندیشه کن وبگو: کجایند پادشاهان جهان و صاحبان دنیا که آن را آباد کردند و نهرها کندند و درختان را کاشتند و شهرها را بنا کردند و بعد با ناخرسندى از آنها جدا شدند.( ارشاد القلوب ج ، ۱ )

حدیث شانزدهم : امام حسین علیه السّلام فرمودند: لَوْلا ثَلاثَهٌ ما وَضَعَ ابْنُ آدَمَ رَأْسَهُ لِشَىْ ءٍ: اَلْفَقْرُوَ الْمَرَضُ وَالْمَوْتُ ؛ اگر سه چیز نبود انسان در مقابل هیچ چیز سر فرود نمى‌آورد: ۱ ـ فقر و تنگدستى؛ ۲ ـ بیمارى؛ ۳ ـ مرگ.( نزهته ناظر )

حدیث هفدهم : امام حسین علیه السّلام در پندی به اولاد آدمی می فرماید: اِیّاکَ وَما تَعْتَذِرُ مِنْهُ، فَاِنَّ الْمُؤْمِنَ لایُسِى ءُ وَلا یَعْتَذِرُ وَالْمُنافِقَ کُلُّ یَوْمٍ یُسِى ءُ وَیَعْتَذِرُ ؛ از آنچه موجب عذرخواهى مى شود بپرهیز، زیرا مؤمن بد نمى کند، عذرخواهى هم نمى کند ولى منافق هر روز کار بد مى کند وبعد عذرخواهى مى کند.( تحف العقول و بحارالانوار، ج ۷۸ )

حدیث هیجدهم : امام حسین علیه السّلام در توصیف صفات حاکمان فرمودند: شَرُّ خِصالِ الْمُلُوکِ: اَلْجُبْنُ مِنَ الاَْعْداءِ، وَالْقَسْوَهُ عَلَى الضُّعَفاءِ وَالْبُخْلُ عِنْدَ الاِْعْطاءِ ؛ بدترین خصلت پادشاهان عبارت است از: ۱ ـ ترس در مقابل دشمنان ۲ ـ قساوت در مورد ضعیفان ۳ ـ بخل ورزیدن هنگام بخشش.( بحارالانوار ج ، ۴۴ )

حدیث نوزدهم : امام حسین علیه السّلام به یکی از فرزندانش فرمودند: یا بُنَىَّ اِیّاکَ وَظُلْمَ مَنْ لایَجِدُ عَلَیْکَ ناصِراً اِلاَّ اللّه ؛ فرزندم! بپرهیز از ستم بر کسى که غیر از خدا یاورى در مقابل تو ندارد.( بحارالانوار ج ، ۷۵ )

حدیث بیستم : امام حسین علیه السّلام در باره وظائف مومن فرمودند: لا یَنْبَغى لِنَفْسٍ مُؤْمِنَهٍ تَرى مَنْ یَعْصِى اللّه َ فَلا تُنْکِرُ ؛ براى مؤمن شایسته نیست که ببیند کسى خدا را معصیت مى کند و از آن جلوگیرى و نهى نکند.( کنزالعمال ج ،۳ )

حدیث بیست یکم : امام حسین علیه السّلام در باره وظائف بیننده فرمودند: لایَحِلُّ لِعَینٍ مُؤمِنَهٍ تَرَى اللّه َ یُعصى فَتَطرِفَ حَتّى تَغَیِّرَهُ ؛ بر هیچ چشم مؤمنى روا نیست که ببیند خدا نافرمانى مى شود و چشم خود را فرو بندد، مگر آن که آن وضع را تغییر دهد.( امالی طوسی )

حدیث بیست و دوم : امام حسین علیه السّلام در مورد آثار ثله رحم فرمودند: مَن سَرَّهُ أن یُنسَأَ فی أَجَلِهِ و یُزادَ فی رِزقِهِ فَلیَصِلْ رَحِمَهُ ؛ هر که خوش دارد مرگش به تأخیر افتد و روزى اش افزون شود . با خویشانش پیوند برقرار کند .( بحارالانوار ج، ۷۴ )

حدیث بیست و سوم : امام حسین علیه السّلام در مورد شخصی که به دنبال خوشنودی مردم است نه خدا؟ فرماید: مَن طَلَبَ رِضَى النّاسِ بِسَخَطِ اللّه ِ وَکَلَهُ اللّه ُ إلَى النّاسِ ؛ هرکه با خشم خدا ، خواهان خشنودى مردم باشد ، خداوند او را به مردم وامى گذارد .( امالی صدوق )

حدیث بیست و چهارم : امام حسین علیه السّلام در باره دایره عدالت امام زمان علیه السلام فرمودند: إذا قامَ قائِمُ العَدلِ وَسِعَ عَدلُهُ البِرَّ و الفاجِرَ ؛ آن گاه که برپا دارنده عدالت (امام مهدى علیه السلام) قیام کند ، عدالتش نیکوکار و بدکار را فرا گیرد .( المحاسن ج، ۱ )

حدیث بیست و پنجم : امام حسین علیه السّلام در مناجات با خدا می فرمودند: إلهی أنا الفَقیرُ فی غِنایَ فَکَیفَ لاأکونُ فَقیرا فی فَقری ؛ خدایا! من در حال بى نیازى نیازمندم ؛ پس چگونه در حال فقر نیازمند [تو] نباشم ؟( بحارالانوار ج، ۹۸ )

همچنین بخوانید »——————————————————————————————————————–

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.