جمشید آذرمی آذر
سایت جامع العلوم شامل : مقاله های نویسنده ، اطلاعات عمومی علمی ، مذهبی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زناشویی ، تاریخ ، ادبیات و متفرقات...

رزق و روزی پرندگان کور از کجاست؟

رزق و روزی پرندگان کور از کجاست؟ و خداوند متعال روزی آنها را چگونه می رساند؟ جواب به این سوال آسان است ، چون اشخاصی که اعتقاد به علم لایتناهی خداوند متعال داشته باشند ، معتقد به این امر مهم هستند که رزق و روزی هر مخلوقی در درگاه خالق هستی معلوم و مشخص است . و با اعمال صاحب رزق کم یا زیاد می شود.

خالقی که قدرت و تسلت وی بر آفرینش آنچنان است که بی اذن او پلکهای چشم هر بیننده قدرت باز و بسته شدن را ندارند ، بی اذن او : آب ، باد ، خورشید ، هوا و غیر.. قادر به حرکت و گردش نیستند. که در کتاب مجیدش فرمود : إِنَّ اللَّهَ  هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّهِ الْمَتِینُ (۱) همانا روزی بخشنده خلق تنها خداست که صاحب قوّت و قدرت ابدی است.

و در سوره هود می فرماید : وَمَا مِنْ دَابَّهٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَیَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا کُلٌّ فِی کِتَابٍ مُبِینٍ (۲) هیچ جنبنده‌اى در روى زمین نیست، جز آنکه روزى او بر عهده خداست، و موضع و مکانش را مى‌داند، زیرا همه در کتاب مبین آمده است.

و در آیه دیگر فرمود : اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ یَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَیْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمًا (۳) خدا آن کسی است که هفت آسمان را آفرید و مانند آن آسمان‌ها از (هفت طبقه) زمین خلق فرمود؛ امر نافذ او در بین هفت آسمان و زمین نازل می‌شود تا بدانید که خدا بر هر چیز توانا و به احاطه علمی بر همه امور عالم آگاه است.

رزق و روزی در کلام علی (ع)

رزق و روزی پرندگان و هر مخلوقی که خلق شده است مقدر و معین بوده و از طرف خالق هستی ثبت شده است ، باور و درک این امر مهم ، از واجبات ایمان و یقین داشتن به اینکه خداوند قادر متعال سیطره کامل بر آفرینش جهان هستی را دارد و اعتماد نمودن به عدل الهی نیز می باشد .امام علی ع می فرماید:خدا رزق شما را تعهد کرده است و مأمور هستید انجام وظیفه کنید»یعنی برای جمع کردن رزق و مال زیاد به دنبال کارهای اشتباه و ضرر رسان به دین و ایمانتان نروید ، فقط راه های درست را طی کنید ، که وظیفه ء بندگان مخلص خدا در آن است.
امام در نامه ۳۱ نهج البلاغه به فرزند خود می فرماید : فرزندم توجه داشته باش که رزق دو نوع است ، یک نوع رزقی که دنبالش می روی ، و نوع دیگر رزقی که دنبالت می رود اگر دنبالش نرفتی خودش می آید. منظور امام این است که اگر جوینده رزق و روزی تن سالم داشته باشد بدنبال جمع آوری رزق و اندوختن مال برود ، و از جامعه طلب روزی حلال کند. اما اگر تن نا سالم و بدن معلول دارد غصه ء رزق و روزی را نخورد که خداوند متعال از جای معلوم جیره و نیاز غذائی او را فراهم خواهد کرد.

امام علی علیه السلام در سخن ۲۷۳ نهج البلاغه می فرماید : یَابْنَ آدَمَ، لاَ تَحْمِلْ هَمَّ یَوْمِکَ الَّذِی لَمْ یَأْتِکَ عَلَى یَوْمِکَ الَّذِی قَدْ أَتَاکَ، فَإِنَّهُ إِنْ یَکُ مِنْ عُمُرِکَ یَأْتِ اللهُ فِیهِ بِرِزْقِکَ . اى فرزند آدم،اندوه روز نیامده را به روزى که آمده است میاور . زیرا فردا ، اگر از عمر تو باشد،خداوند در آن روز،روزیت را خواهد داد.

رزق و روزی پرندگان کور از کجاست؟

حتماً این ضرب المثل ترکی را شنیده اید که « الله کور قوشونکون یوواسیندا یتیره ر» یعنی خداوند رزق و روزی پرندگان کور و معلول را در لانه اش فراهم می نماید.البته این یک ضرب المثل نیست بلکه یک اعتقاد و اعتماد به قدرت لایتناهی پروردگار عالمیان است ، که مومنان واقعی همیشه با خود به یدک می کشند ، دو داستان کوچک در این که خداوند رزق و روزی پرندگان کور و مخلوقات معلول را چگونه روزی میرساند.

پرنده کور ۱

 در رابطه با رزق و روزی پرندگان در کتاب بحرالمعارف به نقل از کتاب خلاصه الاخبار از ابی جعفر جدّار حکایت کرده که ، براه مکه میرفتم قدری در بین راه نشستم که استراحت کنم ، ناگاه دیدم بر یکجانب من گنجشکی نشسته بود و نمیتوانست که از جای خود حرکت کند . چون نیک نگریستم دیدم مکسی آمد خود را مکرر به منقار او میمالید ، و آواز میکرد تا آن گنجشک دهن باز کرد و مکس در دهان او رفت!

و همچنین مکسی دیگری آمد و همین عمل کرد ، تا چندین مکسی آمده و به دهان او رفتند! حیران ماندم پیش رفته و آن گنجشک را گرفته دیدم کور است ، و بالش نیز شکسته .

پس آن مگسان رزق و روزی آن گنجشک بودند که از طرف خداوند قادر مطلق فراهم شده بودند و مأموریت داشتند که خود را به آن حیوان معلول برسانند تا اینکه به روزی معین و  مقدّر شدۀ خود برسد ، الحمدو الله رب العالمین.

پرنده کور ۲

در  جلد چهارم کتاب داستان دوستان محمدی اشتهاردی آمده است ، انس بن مالک می گوید: همراه پیامبر(ص) به بیابان رفتیم، پرنده ای را در آنجا دیدیم که آواز مخصوصی از او شنیده می شد.
پیامبر(ص) به من فرمود: «آیا می دانی این پرنده چه می گوید؟» عرض کردم: «خدا و رسولش آگاهتر است.» فرمود: می گوید: یاربّ اذهبت بصری و خلقنی اعمی فارزقنی فانّی حائع. :«خداوندا! نور چشمم را از من گرفتی و مرا کور آفریدی، روزی مرا به من برسان، من گرسنه ام.»
ناگهان دیدیم پرنده دیگری که ملخ بود، پرواز کنان آمد و در دهان او نشست، و آن پرنده کور، ملخ را بلعید.  در این هنگام آواز پرنده بلند شد، پیامبر(ص) به من فرمود: « آیا می دانی این پرنده چه می گوید؟!» عرض کردم: خدا و رسولش آگاهتر است، فرمود، می گوید: الحمد لله الذی لم ینس من ذگره.:«حمد و سپاس خداوندی را که یاد آورنده اش را فراموش نمی کند.» و به نقل دیگر فرمود می گوید: من توکل علی الله کفاه .«کسی که به خدا توکل می کند، خدا او را کافی است.»

حرف آخر

و اما حرف آخر را در رابطه با رزق و روزی پرندگان و خزندگان و کل مخلوقات عالم را که خطاب به اولاد آدم است از امام علی بن ابیطالب علیه السلام بخوانید که حضرت فرمودند :
الرِّزْقُ رِزْقَانِ: رِزْقٌ تَطْلُبُهُ، وَرِزْقٌ یَطْلُبُکَ، فَإِنْ لَمْ تَأْتِهِ أَتَاکَ، فَلاَ تَحْمِلْ هَمَّ سَنَتِکَ عَلَى هَمِّ یَوْمِکَ! کَفَاکَ کُلُّ یَوْمٍ مَا فیِهِ، فَإِنْ تَکُنِ السَّنَهُ مِنْ عُمُرِکَ فَإنَّ اللهَ تَعَالَى سَیُؤْتِیکَ فِی کُلِّ غَدِ جَدِیدٍ مَاقَسَمَ لَکَ، وَإِنْ لَمْ تَکُنِ السَّنَهُ مِنْ عُمُرِکَ فَمَا تَصْنَعُ بِالْهَمِّ لِمَا لَیْسَ لَکَ، وَلَنْ یَسْبِقَکَ إِلَى رِزْقِکَ طَالِبٌ، وَلَنْ یَغْلِبَکَ عَلَیْهِ غَالِبٌ، وَلَنْ یُبْطِىءَ عَنْکَ مَا قَدْ قُدِّرَ لَکَ. وقد مضى هذا الکلام فیما تقدم من هذا الباب، إلاّ أنه ها هنا أوضح وأشرح، فلذلک کررناه على القاعده المقرره فی أول هذا الکتاب.
اى فرزند آدم!روزى دو گونه است: یکى آنکه تو در جستجوى آن هستى‏و دیگر آنکه تو را مى‏جوید که اگر به دنبال آن نروى به سراغ تو میاید.فکر و اندوه سال‏آینده را بر فکر و اندوه امروز اضافه مکن!بنابر این رسیدگى بمشکلات هر روز براى‏آن روز کافى است،اگر سال آینده جزء عمرت باشد،خداوند هر روز تازه‏روزى تازه مى‏دهد و اگر از عمرت نیست چرا غم و اندوه چیزى بخورى که مربوط به‏تو نیست(بدان)کسى پیش از تو به روزى تو نمى‏رسد و آن را از دست تو بیرون نتواندآورد و آنچه براى تو مقدور شده هرگز تاخیر نخواهد کرد.(۴)

منابع و مآخذ

۱ – سوره ذاریات آیه ۵۸

۲ – سوره هود آیه ۶

۳ – سوره طلاق آیه ۱۲

۴ – نهج البلاغه حکمت ۳۸۵

بازدیدها: 68

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود تجربه شما استفاده می کند. ما فرض خواهیم کرد که شما با این مسئله مخالف هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. پذیرفتنادامه