جمشید آذرمی آذر
سایت جامع العلوم شامل : مقاله های نویسنده ، اطلاعات عمومی علمی ، مذهبی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زناشویی ، تاریخ ، ادبیات و متفرقات...

مقدس اردبیلی

مقدس اردبیلی : احمد بن محمد اردبیلی، (درگذشت: ۹۹۳ق) معروف به مقدس و محقق اردبیلی از فقهای امامیه در قرن دهم قمری و از معاصران شیخ بهایی.
مقدس اردبیلی در علوم عقلی و نقلی تبحر داشت و حوزه علمیه نجف در زمان ریاست او رونقی دوباره یافت. زبده البیان از مهم‌ترین آثار او است. اردبیلی در مسائل فقهی چون نجاست خمر، حرمت غناء و شرایط قاضی نظریاتی بر خلاف مشهور فقهای شیعه داشت که در مجمع الفائده و البرهان آمده است.
مقدس، از دربار صفویه برای گسترش تشیع و حل مشکلات شیعیان استفاده می‌کرد،

زندگی و تحصیلات

احمد اردبیلی معروف به (مقدس اردبیلی ) فرزند محمد در قرن ۱۰ق در اردبیل زاده شد. وی معاصر شیخ بهایی و شاه عباس اول بود ،علوم نقلی و فقه را نزد سید علی صائغ و دیگر استادان حوزه علمیه نجف فرا گرفت. اردبیلی مدتی به شیراز مهاجرت کرد و نزد جمال الدین محمود علوم عقلی را فراگرفت. وی در اواخر عمر در نجف از تدریس عقلیات سر باز زد و تا زنده بود به تدریس نقلیات پرداخت. وی در دوران ریاست خود در حوزه علمیه نجف آن را رونقی تازه بخشید. و به محقق اردبیلی معروف شد.او در صفر ۹۹۳ق درگذشت و در ایوان طلای حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد

خصوصیات اخلاقی

وی به مقدس شهرت یافت. چون پاکدامن برد بار،خاضع و متواضع در برابر خدا و خلق خدا بود، از وی کراماتی نیز نقل شده است. مقدس اردبیلی خود را در برابر شاگردانش بسیار کوچک می‌شمرد. از شاگردانش گزارش‌هایی درباره تواضع او و کمک‌هایش به محرومان نقل شده است.
وی مورد تجلیل علما و فقهای شیعه قرار گرفته است؛ از جمله سید مصطفی تفرشی،شیخ حر عاملی، علامه مجلسی و شیخ عباس قمی او را با القاب و عبارت‌های گوناگونی ستوده‌اند. صاحب جواهر و محدث بحرانی در الحدائق الناضره و صاحب مستند الشیعه از او به عظمت یاد کرده‌اند.

تشرف خدمت صاحب الامر (عج الله تعالی فرجه الشریف)

مقدس اردبیلی (قدس الله روحه) که در زهد و تقوا و ورع یگانه آفاق است و زهد او ضرب المثل شده و در مراتب علم و فضل و تحقیق و تدقیق نیز مسلم است و او را در خدمت ائمه علیهم السلام قرب عظیم بوده و بعضی از ثقات به وسایط معتمده از شاگرد او میرفیض الله تفریشی – که او نیز از علما و اتقیا بوده – نقل می نمودند که گفت: شبی از شبها دیدم که او از خانه خود بیرون آمد و متوجه روضه مقدسه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام شد . من نیز مخفی به نحوی که او مطلع نشود از عقب او روان شدم . چون به نزدیک در روضه مقدس رسید، درها گشوده و قفلها باز شد . پس، آمد و در برابر ضریح مبارک ایستاد و می شنیدم که شخصی سخن می گوید . پس، بیرون آمد و متوجه مسجد کوفه شد و باز من از عقب او همه می رفتم تا داخل مسجد کوفه شد . پس، به نزد محراب مسجد آمد و با شخصی سخن بسیار گفت و مراجعت نمود . در حال مراجعت مرا تنحنحی عارض شد . پس، او به طرف عقب نگریست و مرا دید و پرسید که، تو با من بودی؟ گفتم: بلی از آن وقت که از خانه بیرون آمدی تا الحال که مرا دیدی، پیوسته از عقب تو روان بودم . پس، مبالغه نمودم و سوگند دادم که مرا خبر ده به آنچه از او مشاهده نمودم . فرمود که، مساله ای از مسایل دین بر من مشکل شده بود . آمدم به خدمت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و از آن حضرت پرسیدم . آن حضرت فرمود که، امروز امام زمان، حضرت صاحب الامر علیه السلام است، برو به مسجد کوفه از آن حضرت سؤال کن . پس، رفتم به نزد محراب مسجد و آن مساله مشکله را از آن حضرت سؤال نمودم و جواب شنیدم . چون این واقعه را نقل فرمود، از من عهد گرفت که در حیات او این واقعه را به کسی نقل ننمایم و من به عهد خود وفا کردم و بعد از وفات او نقل نمودم.

بی اعتنایی به دنیا

مقدس اردبیلی، در کرامات و بی اعتنایی به دنیا معروف بود، دنیایی که با هزاران بزک ، و با جلوه های پر زرق و برق هست، تا آدمی را به دیار ظلمت و دوری از نور الهی راهنمایی کند. سید نعمت الله جزایری در انوار نعمانیه و علامه مجلسی در بحار الانوار و صاحب لؤلؤ و شیخ ابوعلی در منتهی المقال برخی از آن کرامات را ذکر فرموده اند و این فقیر نیز بعضی را ذکر می نماید:

اول اینکه آن بزرگوار در صحن نجف اشرف دلو را به چاه انداخت که آب کشیده باشد . چون دلو را بیرون کشید، دید که آن دلو پر از اشرفی و دینار است . پس، آن دلو پر از اشرفی و دینار را دوباره در چاه ریخت و عرض کرد خداوندا! احمد از تو آب می خواهد نه طلا.

دوم اینکه آنجناب را حماری بود که با آن به کربلا و سامره میرفت،و هرگز آن حیوان را تازیانه نمی زد، هر وقت که آن درازگوش میل به چریدن داشت مانع اش نمی شد. و از بعضی علماء نقل است که مقدس اردبیلی را مدت چهل سال فعل مباح صادر نشد،چه رسد به مکروه و حرام.

حرف آخر

و حرف آخر این است که از مادر مقدس اردبیلی سبب ارجمندی فرزندش را سوال کردند،مادرش فرمود : من هرگز لقمه شبهه ناک نخوردم ، و در زمان بارداری و شیردهی به احمد هرگز چشم به نامحرم نکردم ، و قبل از اینکه می خواستم به احمد شیر دهم وضو می گرفتم و بعد از باز گرفتن از شیر مادر هم همیشه در نظافت و طهارت پسرم می کوشیدم  و در وقت کودکی نیز با بچه های سالم از نظر اخلاقی می نشاندم. پس تربیت مادر است که، احمد را  مقدس اردبیلی می نماید،که پیامبر اکرم فرمود: الجَنَّهُ تَحتَ أقدامِ الاُمَّهاتِ؛ بهشت زیر پای مادران است.

منابع
http://fa.wikishia.net
https://hawzah.net

بازدیدها: 66

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود تجربه شما استفاده می کند. ما فرض خواهیم کرد که شما با این مسئله مخالف هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. پذیرفتنادامه